Dacie wiarę, że od moich poprzednich targów minęło zaledwie 10 miesięcy? I że tamte targi odbyły się jeszcze w tym samym roku? Mam wrażenie, jakby dzielił je co najmniej rok, a może nawet więcej. Kiedy patrzę na to, jak zdziennikowana wyglądała wtedy, a jak wygląda dzisiaj, widzę, jak wiele zmieniło się przez ten czas.
Moja marka naprawdę się rozrosła, a wraz z nią przybyło pomysłów, produktów, projektów i marzeń, które powoli zaczynają nabierać realnych kształtów.



Tegoroczne targi były dla mnie wyjątkowe z wielu powodów. To nie tylko możliwość pokazania i sprzedaży tego, co tworzę, ale przede wszystkim okazja, by na chwilę wyjść z internetowej przestrzeni, spotkać się z ludźmi, porozmawiać, poznać ich historie i podzielić się swoją papierniczą pasją. O dziennikowaniu, sztuce, papierniczych przyjemnościach i o tym, jak ważne jest czasem zwolnić, odłożyć telefon i wrócić do analogowych chwil.



Ogromną radością było dla mnie połączenie targów z premierą książki „Stowarzyszenie Wędrującego Dziennika”. Możliwość trzymania w rękach czegoś, nad czym pracowałam, i spotkania z osobami, które zdecydowały się zabrać tę książkę ze sobą do domu, jest uczuciem, którego trudno opisać. Cieszę się, że mogłam podpisywać egzemplarze, rozmawiać o projekcie i dzielić się nim nie tylko za pośrednictwem internetu, ale również osobiście.



Jestem niezmiernie wdzięczna za każdy zakup, każdą rozmowę, każde dobre słowo i każdy zachwyt nad tym, co tworzę. Zarówno nad moimi papierniczymi produktami, jak i obrazami czy innymi pracami artystycznymi. Usłyszałam mnóstwo miłych pochwał, słów o moim talencie i twórczości. Nie ukrywam, że było to dla mnie bardzo wzruszające. Za każdym produktem, obrazem czy projektem stoi przecież wiele godzin pracy, pomysłów, prób, czasem wątpliwości, a przede wszystkim ogrom serca.



Szczególnie cieszy mnie to, że tak dużym zainteresowaniem cieszyły się moje kalendarze ścienne w formacie A3. To niesamowite obserwować, jak coś, co powstało najpierw w mojej głowie, później na papierze, ostatecznie trafia do kogoś, kto chce mieć to u siebie.



Nie mogłabym jednak mówić o tych targach bez podziękowania osobom, które stały za mną przez cały ten czas. Mojej rodzinie, Dominikowi i Karolinie — za pomoc, obecność, wsparcie i cierpliwość. Za to, że pomagali mi wtedy, kiedy było trzeba, i że mogłam na nich liczyć. Bez Was zdecydowanie nie udałoby mi się to wszystko. I dziękuję oczywiście organizatorom targów @targihandlove – bez których nie było by mnie na nich.



Targi po raz kolejny przypomniały mi, że to, co robię, ma sens. Że moja pasja może sprawiać radość również innym. Że warto tworzyć, próbować, rozwijać się i pokazywać światu nawet te rzeczy, które na początku wydają się małe i niepozorne. To właśnie takie spotkania dają mi ogromną motywację do dalszego działania i utwierdzają mnie w przekonaniu, że zdziennikowana jest czymś, co chcę rozwijać dalej.
Po targach sklepik na zdziennikowana.com powoli zapełnił się nowościami. Dodałam wiele produktów, które mogliście zobaczyć na moim stoisku, więc jeśli coś wpadło Wam w oko, a nie zdążyliście kupić tego podczas targów — zapraszam do zakładki Sklepik.
A jeśli zdecydujecie się na zakup książki „Stowarzyszenie Wędrującego Dziennika”, do każdego zamówienia z książką dorzucam naklejkę w prezencie!
Dziękuję, że jesteście, zaglądacie, wspieracie, kupujecie, rozmawiacie i pozwalacie mi rozwijać to małe, papiernicze miejsce w internecie. Każde takie spotkanie zostawia we mnie coś dobrego.
A ja lecę pakować Wasze zamówienia, bo to dopiero początek. Mam w głowie mnóstwo pomysłów, a przed zdziennikowaną szykują się naprawdę ekscytujące rzeczy.
Dziękuję! 💗


Skomentuj